Jedan od bitnih momenata za kulturu Negotina je otvaranje Muzeja Hajduk Veljka 1997. godine, u kući kneza Todorčeta. Međutim, ideja za osnivanje muzeja rodila se mnogo ranije, kada je u prvoj polovini 20. veka, Muzej Krajine obogatio svoju istorijsku zbirku, čime je formirana postavka o Prvom srpskom ustanku i Hajduk Veljku. Krajinski vojvoda prvi put dobija svoj muzej 1983. godine, da bi već 1989. godine bio zatvoren. Eksponati se vraćaju u zgradu Muzeja Krajine, kao sastavni deo istorijske postavke. S obzirom na to, da je Muzej nakon osam godina obogatio svoje zbirke, javila se potreba za ponovnim otvaranjem muzeja u kući kneza Todorčeta, što se i realizovalo 12. septembra 1997. godine.
Kuću u kojoj je smešten Muzej Hajduk Veljka, zidao je 60-tih godina 19. veka oborknez negotinski Todorče, pod kulukom, a za svoje potrebe. Godine 1950. uprava Muzeja je, budući da je kuća bila ruinirana, pozvala arhitektu iz Beograda, Ivana Zdravkovića, da pregleda kuću i da dâ plan za adaptaciju, da bi Muzej 1966. godine doneo odluku da otkupi kuću i da, s obzirom na to da je arhitektonski vrlo karakteristična, u njoj otvori etnografsko odeljenje. Nakon toga je usledila restauracija i adaptacija.
Zgrada je građena od tvrdog materijala, zidovi prizemlja građeni su od neobrađenog kamena, pravilno svrstanog u horizontalne redove debljine od 75 do 95 cm. Spratni deo građen je od opeke, a posebnu lepotu mu daje trem pod arkadama i originalni završetak zgrade u vidu trougla, tj. punog timpanona opervaženog bogatim vencem od opeke, poređanih u cik-cak kombinaciji, po ugledu na crkvene građevine vizantijskog porekla.
Odustalo se od prvobitne ideje da se u kući kneza Todorčeta otvori etnografsko odeljenje. Do samog otvaranja Muzeja kuća je imala različite namene, da bi se tek trideset godina kasnije otvorio Muzej Hajduk Veljka. U novootvorenom muzeju su vreme Prvog srpskog ustanka i lik Hajduk Veljka Petrovića prikazani uz pomoć eksponata iz istorijske, etnološke, umetničke zbirke i literarnih dela.
U prizemlju Muzeja nalaze se galerija i hol. U holu se nalazi deo etnološke i istorijske postavke. Deo etnološke postavke predstavljen je eksponatima tradicionalnog vinogradarstva i vinarstva s kraja 19. i početka 20. veka: fučija, kosir, kašika za uzimanje šire, lopata za uzimanje komine, levak, bure, slavina za bure, buklije, stakleni balon opleten prućem, bokali… Eksponate istorijske postavke čine gvozdeni poljski, trofutni top i panoi na kojima se nalaze: fotografije Vuka Karadžića i Sime Milutinovića Sarajlije, kao i istaknutih vojvoda Prvog srpskog ustanka Milenka Stojkovića i Petra Dobrnjca; kopije dokumenata koja su vezana za Prvi srpski ustanak; zatim kopija litografije Stare crkve u Negotinu, iz 1885. godine, u kojoj je sahranjen Hajduk Veljko; crtež utvrđenja Baba Finka, kao i fotografija Hajduk Veljkove barutane.
Muzejska postavka, na spratu Todorčetovog konaka, raspoređena je u tri prostorije. U prvoj prostoriji nalaze se portreti Hajduk Veljka Petrovića različitih autora i kopije tri talbotipska portreta ličnosti u crnogorskoj nošnji, rad Anastasa Jovanovića iz 1851. godine. Pored Hajduk Veljkovih portreta izložena su književna i muzička dela inspirisana Hajduk Veljkovim likom i delom.
U drugoj prostoriji nalazi se ognjište ili odžaklija, u kojoj se nalaze eksponati iz etnološke zbirke, predmeti pokućanstva koji dočaravaju ambijentalnu sliku stare gradske kuće iz 19. veka. Odžaklija je ovalnog oblika i odignuta je od poda oko 10 cm. Po sredini je ognjište iznad koga vise verige na gredi verižnjači i na njih je zakačen bakarni kotao bakrač. Pribor uz ognjište čine: sadžak, tiganj, vatralj (žarač), ćup. Posuđe je većinom od drveta i smešteno je uz zidove, tako da je prostor oko ognjišta slobodan. Čine ga posude za serviranje hrane, vode i pića: tanjiri, panice, drvene kašike i viljuške, slanici, buklije, krčag, sinija, crepulja, tepsije… Sto sa kružnom pločom, sofra, postavljen je bliže zidu, a oko njega su četiri tronožca.
U trećoj prostoriji nalazi se istorijska postavka. Od oružja izloženi su brdski „hajduk“ top. Od vatrenog oružja u vitrinama se nalazi puška sa dugom cevi i nekoliko pištolja, među kojima značajno mesto zauzima pištolj Nikole Abraša, Veljkovog pobratima. Od hladnog oružja u vitrinama su sablje raznih radionica i vrsta, kao i jatagani („belosapci“ i „crnosapci“). U postavci se mogu videti i sačuvane kanije, tj. futrole pojedinih jatagana. Od pribora za vatreno oružje izložene su barutnice od kosti, roga i metala, zatim pripojasnice ili fišeklije lepih ornamenata, kao i mazalice. U prostoriji sa oružjem nalaze se dve kopije ustaničkih zastava, portret vožda Prvog srpskog ustanka Karađorđa Petrovića, rad Pavla Čortanovića, šematski prikaz ratnog puta Hajduk Veljka Petrovića i plan bitke na Štubiku i Malajnici.
Dvorišni prostor Todorčetovog konaka uređen je tako da se u jednom delu nalazi mala letnja pozornica, namenjena kulturnim zbivanjima različitih sadržaja.
